سلام شمارمو واسه خودت گذاشتم آمدی بردار بزنگ کارت دارم

رمز ادامه مطلب سال تولدم یادته که؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نیستی کجایی آشنای دیروز؟

روزگاری در گوشه ای از دفترم نوشته بودم.. تنهائی را دوست دارم چون بی وفا

 نیست.. تنهائی را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام.. تنهائی رادوست دارم

چون عشق دروغین درآن نیست.. تنهائی را دوست دارم چون خدا هم تنهاست..

تنهائی رادوست دارم چون در خلوت وتنهائیم در انتظار خواهم گریست وهیچ کس

 اشکهایم را نمیبیند.. اما از روزی که تو رادیدیم نوشتم.. ازتنهائی بیزارم چون

 تنهائی یاد آور لحظات تلخ بی تو مردنم است .. 

به آسمان بنگر وببین که چگونه ابرهااین سووآن سومیروندتابرلبان تشنه ی عاشقان  ببارند.

بنگرکه چگونه یکدیگررادرراه میبینندوبرلبان یکدیگربوسه میزنندوجهان ازبرق بوسه هایشان به شوق می آید.

وخورشیدبه خلوتی میرودتابغض تنهایی اش را بشکند...!!!

دست در دست من بگزارای همدل,گوش کن!

جاده آواز سفر میخواند,باید رفت,پابه پای هم,وقتی باهم باشیم بادوطوفان سدراهمان

نخواهدشدوخستگی برایمان معنایی نخواهدداشت.

درفراسوها,درکنارافق,شهری است که در بهترین که دربهترین خیابان آن خانه ای خواهیم ساخت,ازجنس

عشق,با خشت جان,باستاره هایی آویزان بر ایوانش که پنجره هایش هر صبح به آفتاب سلام

 بدهندوخدابرای باغچه ای که ازمهرومحبت خواهیم ساخت باران هدیه خواهدفرستاد.

ای همسفر,بیا بامن,دل به آوازجاده هابسپار.

تنها براي تو...
 

در اين هستي غم انگيز

وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي « دوستت دارم»

كام زندگي را تلخ مي كند

وقتي شنيدن دقيقه اي صداي بهشتي ات

زندگي را

تا مرزهاي دوزخ

مي لغزاند

ديگر – نازنين من –

چه جاي اندوه

چه جاي اگر...

چه جاي كاش...

و من

– اين حرف آخر نيست –

به ارتفاع ابديت دوستت دارم

حتي اگر به رسم پرهيزکاري هاي صوفيانه

از لذت گفتنش امتناع كنم...!

رفتي دلم شكستي اين دل شكسته بهتر           

پوسيده رشته ي عشق از هم گسسته بهتر

من انتقــام دل را هرگــــــز نگيـــــرم از تو             

 اين رفتــه راه ناحــق در خون نشستــــه بهتر